Sol Siyasette İlişki Biçimi Tartışması
Sol ve sosyalist siyasetin toplumla kurduğu ilişkinin eskidiği, temsil ile özne olma arasındaki farkın giderilmesi gerektiği belirtildi. Öfkenin ortak iradeye dönüşmesi için hazır yapılar yerine mevcut mücadelelerin görünür kılınması önerildi.
Türkiye'deki sol ve sosyalist siyasetin yaşadığı sıkıntıların yalnızca güç kaybıyla açıklanamayacağı, asıl sorunun toplumla kurulan ilişkinin eskimesinde yattığı ifade edildi. Mevcut partiler, sendikalar ve mücadele alanlarının varlığına rağmen, bu yapıların yan yana gelmesinin kendiliğinden bir toplumsal güç oluşturmadığı, aynı çevrelerin ortak salonlarda buluşmasının veya seçim dönemlerindeki ittifakların geniş kitlelerde geçmişteki karşılığını bulmadığı vurgulandı. Bugün hangi yöntemlerde hata yapıldığına dair derinlikli bir tartışmanın da eksik kaldığı gözlemlendi.
Bianet'te yayınlanan habere göre, temel meselenin 'temsil' ile 'özne olmak' arasındaki farkta gizli olduğu belirtildi. Solun işçiyi, öğrenciyi veya diğer toplumsal kesimleri temsil ettiği ancak bu grupların karar alma süreçlerinde fiilen yer almadığı aktarıldı. Temsilin arttıkça toplumsallaşmanın da artacağı yönündeki inancın deneyimler karşısında geçerliliğini yitirdiği, yeni bir çıkış için insanları mevcut yapıya davet etmek yerine onların zaten sürdürdüğü mücadelelerin görülmesi gerektiği savunuldu. Madenci direnişleri, barınma sorununa karşı öğrenci hareketleri veya mahalle savunmaları gibi ayrı gerçekliklerin, merkezi bir örgüt çevresine dizilmek yerine ortak bir zeminde buluşturulmasının daha etkili olabileceği öne sürüldü.
Parti formatının seçimler ve parlamento için gerekli olduğu ancak toplumun tüm enerjisini bu merkezi yapıya sıkıştırmanın yanlış olduğu kaydedildi. Toplumsal hareketlerin gücünü farklılıkların birlikteliğinden aldığı, partilerin ise doğası gereği merkezileştiği belirtildi. Solun geçmişe duyduğu özlemin de bir açmaz olduğu, emek rejimi, kent yapısı ve gençliğin siyasetle ilişkisindeki köklü değişimler dikkate alınmadan eski modellerin yeniden canlandırılmasının çözüm olmayacağı ifade edildi. Geçmişten ders almak ile geçmişi sahnelemenin farklı şeyler olduğu vurgulandı.
Yeni bir toplumsal oluşumun 'biz hazırız, bize katılın' dili yerine 'nerede mücadele varsa orada ortaklaşalım' anlayışıyla hareket etmesi gerektiği belirtildi. Gerçek ilişkiler kurulmadan ülke çapında birlik söylemlerinin havada kalacağı, hareketin sadece seçim takvimine göre şekillenemeyeceği aktarıldı. Kalın programlar yerine, kimlik, ekoloji ve ekonomi gibi somut sorunlar etrafında anlaşılır bir mücadele programına ihtiyaç duyulduğu ifade edildi. Türkiye'de toplumsal öfkenin var olduğu ancak bunun ortak bir siyasal iradeye dönüşemediği, görevin dışarıdan hazır bir dalga beklemek yerine aşağıda biriken hareketi görünür kılmak olduğu kaydedildi.
Sonuç olarak, aynı salonlardan yeni bir toplumun doğmayacağı, toplum değiştiyse sol siyasetin yöntemlerinin de değişmesi gerektiği belirtildi. Partilerden önce mevcut mücadeleyi gören bir hattın kurulması ve öfkenin ortak iradeye dönüştürülmesinin ihtiyaç olduğu vurgulandı. Meselelerin güçsüzlükten ziyade 'ilişki biçimi' olduğu, bu ilişkinin kırılıp dönüştürülmesi gerektiği savunuldu.
TürkAta Haber Ajansı
Karabük Şehir Gündemi